Ik was door Fred uitgenodigd om een 24 uur race mee te doen in Belgie waar men het DAVIC systeem gebruikte. Ik had al wel meerdere malen van dit systeem gehoord, maar nog nooit gezien, laat staan mee gereden. Maar alle nieuwe uitdagingen op slotrace gebied wil ik graag aangaan, dus zo ook deze. Daar aangekomen op de vrijdag brandde het verlangen wel om op de baan te rijden. Het was een tijdelijke Polistill baan van 70 meter!!! Compleet met scenery en al. Zal wel een hele klus geweest zijn om dit op te zetten. Het DAVIC systeem staat bekend om zijn inhaal mogelijkheden en om met meerdere auto’s op de banen te rijden. Hier werden zelfs 15 auto’s tegelijk op de baan gezet. Om te kunnen inhalen moet je van baan wisselen, dit kan op de wissel plaatsen in de baan. Hier waren dat er 4. Twee maal was het mogelijk om van baan 1 en 2 te wisselen, 3 en 4, en als laatst 5 en 6. Ook was het mogelijk op 2 plaatsen te wisselen van baan 2 en 3, 4 en 5, tevens ging je op deze plaatsten automatisch van baan 1 naar 2 en van baan 6 naar 5. De buiten banen (1 en 6) zijn om de “gecrashde” auto’s door de marshals weer in de baan te zetten. De wissels zijn gemaakt van houten platen, waar de slots in zijn gefreesd. In je regelaar zit een extra knop, deze moet je indrukken dan gaat de wissel voor jou auto om.

De training zat er alweer op voordat je het wist. Helaas hadden we ook problemen met de auto. De echte snelheid zat er niet in. Hier hadden we nog wel wat aan te doen.
De volgende dag (zaterdag) was de qualify, deze werd door Stephan gereden, en ik zou het tweede gedeelte voor me rekening nemen. Maar eerst werden de hand-out motoren en banden gegeven. Deze werden door onze duitse teamgenoten in de wagen gebouwd. Maar helaas, de auto werd er niet beter op en de qualify staat op het punt van beginnen. We hebben de qualify maar moeten laten voor wat het was, en proberen de auto een beetje raceklaar te krijgen. Omdat we geen rondje gereden hadden werden we dus laatste van de 15 teams.

Stefan begon als eerste rijder, de start was er eentje achter de pace car. Ja ook dat kan met dit systeem. Je kan je er wel een voorstelling van maken, 15 auto’s in 4 banen achter de pacecar. En botsen is verboden, indien je dit toch doet en je voorligger vliegt eruit heb je gelijk een stop en go penalty aan je broek van 10 seconden. Bij meerdere malen botsen, maar zonder dat je tegenstander eruit vliegt trouwens ook.

De eerste bocht was dan ook een behoorlijke chaos. De eerste auto’s vlogen al door de lucht. Gelukkig kwamen wij redelijk ongeschonden door die eerste bocht. Maar het bleek al snel dat er geen snelheid in deze auto zat. Dus na 5 ronden moesten we al een pitstop maken. Je moet dan eerst naar de pits rijden. Dit is een aangeven plaats in baan 1. Je kan dus niet zomaar de auto eruit pakken, want dat levert ook weer een stop and go op. Het bleek dat de auto in de kap aanliep. Toen we dit verholpen hadden, was het wel iets beter, maar helaas nog steeds zat er geen snelheid in. Weer de auto naar binnen halen. Iets aanpassen en rijden, nee, weer niet goed. Dit ging zo de eerste 3 ½ uur door. We hebben bijna de gehele auto opnieuw opgebouwd. Na 4 uur hadden we de auto zo, dat we met de subtop meekonden rijden. Maar ja met een geweldige achterstand. In totaal heeft dit geintje ongeveer 80 ronden gekost. Als je er dan rekening mee houd dat 1 rondje ongeveer 25 seconden duurt, snap je wel dat de achterstand best groot was.

Tijdens de race was het belangrijk dat je niet alleen zo snel mogelijk moest knijpen, maar je moet ook voor je in de gaten houden. Als er een langzamere tegenstander in zicht komt, moet je zien of deze in jou baan rijdt of niet. Zit hij in je baan, dan moet je snel beslissen wat je gaat doen. Ga je naar links of recht, of misschien blijf je maar rijden en hopen dat hij een fout maakt. Want je kan iemand wel lekker opjagen, zonder hem te raken kan je best dicht achter iemand gaan zitten, dan wil het nog wel eens dat ze overmoedig worden en eruit vliegen. Het leuke is dat als je kiest om bijvoorbeeld naar rechts te gaan, je voorligger ook dat idee kan hebben. Dan zit je er nog steeds achter. Dat maakt het rijden op dit systeem wel erg leuk. Uiteindelijk na 24 uur zijn we opgeklommen naar de 13e plaats met maar 4 ronden achterstand op plaats 12. Kijk voor de einduitslagen op deze site. We hebben als team een goede prestatie geleverd na al die problemen aan het begin van de race.

Om 17:00 (zondag) konden we weer beginnen aan de rit terug. Moe maar voldaan.

Al met al is dit een leuk systeem om een endurance race mee te rijden. Je kan dan lekker met alle teams tegelijk in de baan, zonder dat je van baan moet wisselen. Maar om hier de club wedstrijden mee te rijden lijkt mij het niet geschikt. Een simpele reden is dat je toch wel marshalls moet hebben om de auto’s erin te zetten. Dit is wel een stuk makkelijker, zet elke wagen maar in de buitenste baan. De rijder moet zelf er voor zorgen dat hij weer naar zijn favoriete baan gaat.